Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αποψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αποψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013

Τα σενάρια της επόμενης μέρας…Τι πρέπει να κάνουν οι Ανεξ.Έλληνες.


 Αυγούστου 12, 2013

                                                 1150393_577106075680450_2032287185_n

Του Ανδρέα Γιατρά

Πολλοί θα αναρωτιόμαστε ποια μπορεί να είναι τα σενάρια της επόμενης μέρας.Το μέλλον της χώρας θεωρείται αβέβαιο,αφού βαδίζουμε σε ένα δρόμο σκοτεινό χωρίς σημάδια ανάκαμψης.

Τα δεδομένα αυτή την στιγμή δείχνουν πως δεν πείθει η πρόταση της αντιπολίτευσης συνολικά.

Αν θεωρήσουμε ότι τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης Νδ-Πασόκ ακολουθούν την πολιτική υποταγής στην Γερμανική μπότα και στην δικτατορία του ευρώ και η Δημαρ δεν έχει καμιά απήχηση στην κοινωνία,μένουν τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Για τη Χρυσή Αυγή δεν μπορούμε να πούμε και πολλά.Η Χρυσή Αυγή είναι ένα νεοναζιστικό κίνημα, σε επίπεδο ηγεσίας τουλάχιστον, και δεν έχει την παραμικρή πρόταση για την έξοδο από την οικονομική κρίση.

Ο Σύριζα με τις συνεχόμενες αλλαγές στις πολιτικές του θέσεις δείχνει όλο και πιο πολύ να στρέφεται προς την μνημονιακή πλευρά προσπαθώντας να στρογγυλέψει τις θέσεις του και να δείξει στα μεγάλα αφεντικά της Ευρώπης πως θα είναι κι αυτός πιστό παιδί.

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες προσπαθούν να βρουν το βηματισμό τους,χωρίς ακόμα τουλάχιστον να προτείνουν συντεταγμένες ριζοσπαστικές λύσεις οι οποίες θα αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό.

Θεωρώ μια συνεργασία Νδ-Σύριζα ως ένα πιθανό σενάριο στο οποίο και οι δύο δήθεν για το καλό της πατρίδας θα βάλουν νερό στο κρασί τους και θα υποσχεθούν διαπραγμάτευση.Αυτή θα είναι και η μεγάλη παγίδα στην οποία μπορεί για ακόμα μια φορά να πέσει ο ελληνικός λαός.

Θεωρώ την πρόταση για έξοδο από την ζώνη του ευρώ επιβεβλημένη στην οποία μπορούν να συνεργαστούν δυνάμεις από όλο το πολιτικό φάσμα,σε συνεργασία με τα κινήματα της πλατείας και με βάση την εθνική ανεξαρτησία,τις ανάγκες του λαού και όχι των δανειστών θα αγωνιστούν προς το συμφέρον των Ελλήνων.

Είναι αναγκαίο το κίνημα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων να θέσει το θέμα της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα στο οποίο υπάρχει και η δυνατότητα της εσωτερικής συζήτησης των μελών,και το οποίο σχέδιο εαν αποφασιστεί θα πρέπει να συνοδευτεί με μια σειρά άλλων μέτρων….άμεσος λογιστικός έλεγχος του χρέους,έλεγχος στην κίνηση κεφαλαίων,κρατικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδας,διακρατικές συμφωνίες,επιστροφή του χρυσού,κατοχικό δάνειο…κτλ

Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013

Περιμένοντας τον Γκοντό

του Θανάση Καρτερού

Υπάρχουν τρεις αλήθειες που τις ομολογούν όλοι οι εμπλεκόμενοι στην ελληνική τραγωδία εκτός από την κυβέρνηση Σαμαρά: Αλήθεια πρώτη: Το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο. Αλήθεια δεύτερη: Το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο. Αλήθεια τρίτη: Το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο.

 
Προχτές η γερμανική Die Welt, επικαλούμενη απόψεις στελεχών της κυβέρνησης Μέρκελ, κάλεσε επί της ουσίας τους Γερμανούς να ετοιμάζονται για το αναπόφευκτο ελληνικό κούρεμα. Ενώ η Λαγκάρντ και τα στελέχη του ΔΝΤ ψιθυρίζουν ή φωνάζουν, ανάλογα με τη συγκυρία, το ίδιο ακριβώς πράγμα. Αλλά προσοχή: το ψαλίδι επί του χρέους πρέπει να συνοδεύει τη μάχαιρα των μνημονίων επί των Ελλήνων, λέει η επικεφαλής του Ταμείου.

 
Για τους οικονομολόγους δεν το συζητάμε. Δεν υπάρχει σοβαρός επιστήμονας σε όλο τον κόσμο, όποιας σχολής κι αν είναι, που δεν έχει την άποψη ότι το χρέος δεν βγαίνει. Κάτι .... περισσότερο μάλιστα: Για πολλούς απ' αυτούς όχι μόνο δεν βγαίνει, αλλά αναπαράγεται, μεγαλώνει, γίνεται ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια όλου του συστήματος, εξαιτίας της γερμανικής συνταγής που δοκιμάζεται στην Ελλάδα.

 
Αν όμως το χρέος δεν βγαίνει, πώς μπορούν να υποστηρίζουν ότι βγαίνουν τα μνημόνια; Ότι πιάνουν τόπο οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, το μαύρο της ΕΡΤ, οι απολύσεις, η ανεργία, η επιδημία φτώχειας, η διάλυση της υγείας, της παιδείας και των ανθρώπων; Τι προσδοκούν και αφηγούνται ιστορίες επιτυχίας και θαύματα με φως στο βάθος του τούνελ και ανάπτυξη στον πάτο του βαρελιού;

 
Μα προσδοκούν κάτι που δεν τολμούν να το πουν δημοσίως (μόνο να το υπονοούν με πονηρούς κώδικες), αλλά που διατρέχει όλη την ελληνική νομενκλατούρα των μνημονίων: Αν είμαστε όσο σκληροί μας ζητούν, όσο βάρβαροι μας ζητούν, όσο μετανοημένοι μας ζητούν, και εξαλειφθεί το έλλειμμα εμπιστοσύνης των δανειστών και εταίρων, τότε θα ανταμειφθούμε. Θα υπάρξουν διευκολύνσεις, κούρεμα, καλλωπισμός, ελάφρυνση. Γιατί όλοι ξέρουν ότι το χρέος δεν βγαίνει.

 
Για ένα πουκάμισο αδειανό, ή περιμένοντας τον Γκοντό, η ελληνική τραγωδία δηλαδή! Αλλά γιατί όσοι δεν έδωσαν ούτε σέντσι χωρίς ισοδύναμα βαρβαρότητας, θα φανούν τώρα τόσο ανθρωπιστές; Τι ακόμα θα απαιτήσουν από τους μετανοημένους για το προσδοκώμενο κούρεμα; Και ποιος θα αντέξει νέα, ατελείωτα κύματα σκληρότητας για ένα μη βιώσιμο χρέος σε μια αβίωτη χώρα;
 
από την "Αυγή"